Historische Havens, Baaien & Vestingsteden

Veere

“Zestiende-Eeuwse Schotse Wolstapelplaats & Historische Havenstad van Zeeland”

### Het Maritieme Verhaal Gelegen aan de noordoostkust van Walcheren aan het voormalige Veerse Gat, ontving Veere in 1355 stadsrechten onder het geslacht Van Borssele. De internationale bloei werd bezegeld door het huwelijk van Wolfert VI van Borssele met de Schotse koningsdochter Maria Stuart in 1444 en het stapelverdrag van 1541, waarmee Veere de officiële Schotse wolstapelplaats in de Nederlanden werd. Meer dan twee eeuwen lang genoten Schotse kooplieden hier eigen rechtspraak en handelsprivileges onder de Lord Conservator, tot de opheffing van het stapelrecht in 1799. ### Architectuur & Waterkant Het historische havenfront telt tal van rijksmonumenten die zijn ingeschreven bij de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed (RCE). Aan de havenmonding waakt de Campveerse Toren (Rijksmonument 36920, Kaai 2), gebouwd rond 1500 als onderdeel van de stadsverdediging en al eeuwenlang in gebruik als herberg. Aan de Kaai prijken de laatgotische Schotse Huizen: Het Lammeken (Kaai 25, Rijksmonument 36897, ca. 1539–1540) en De Struijs (Kaai 27, Rijksmonument 36898, gedateerd 1561). Aan de Markt verrijst het laatgotische Stadhuis van Veere (Rijksmonument 36934, Markt 5), in 1474 ontworpen door bouwmeester Evert Spoorwater en tussen 1594 en 1599 bekroond met zijn slanke beiaardtoren, terwijl de imposante Grote of Onze-Lieve-Vrouwekerk (Rijksmonument 36967, Oudestraat 26) het stadsprofiel beheerst.